Twisted @ Bahrain

Walang ulan,buhangin lang. Tubig panligo daig pang pinakulo. Kapag malamig naman ubod pamatay ngunit nyebe'y walang pag-asang mabuhay. Meron ditong tindang baboy pero di kami magkatagpo...Ginto kasi ang presyo. Manok,manok at manok na lang ng walang hanggan dahil sa seafood maski mura iwas ang lola mo. Coke kapag pagod sabay puff ng Marlboro. Walang pulang kabayo,smb o kung ano mang panghilo...tulad kasi ng baboy, mapapa-'Diyos ko po!' ka sa taas ng presyo. Nuod na lang ng balita at teleserye sa TFC tapos tulog,bangon,kain at pasok. Parehong rutina araw-araw,kayod kalabaw para mabuhay. Ang dating prinsesang gimikera ngayo'y inday badiday na. Ganito na ang buhay ko simula ng umalis ako ng Pinas...mahirap pero di ako nagsisisi dahil natututo na akong mabuhay sa totoong mundo na hindi lang puro sarap at kalinga ng magulang. Matagal-tagal pa ang bubunuin ko dito sa bansa ng mababaho,ngunit kakayanin ko...dahil alam ko, dinala ako ng Diyos dito para sa maganda niyang plano sa buhay ko.

Empty Box

For there are things you can't control, 
there are flaws that has been shown.
 Life will continue to its flow,
 sucking everything and accepting even the low blows.

 Don't question "WHY?" for in the first place you're the one who've decided...
I guess now it is really true: "It's with the end that would justify the means." 
Life is life and you did your best...
Moreover, the best you gave is not enough to shelter your inner cries. 

Inhale,exhale, try to slap the soul within.
Soon, I supposed, it would be fine...
1 to 10 it would be over and your pain will go away.
 Sigh and sigh, just hope for success and God will do the rest!

Idlip

kada pikit ng mga mata...
may mga nilalang na gumagambala....
ayaw patahimikin....
kaluluwang naliligalig....

gusto ko lang magpahinga...
humimbing ng mapayapa...
ngunit may pilit na kumakatok...
nagiingay sa may pinto...

mga kaluskos na hindi mapaliwanag...
mga damdaming nais ipadama...
ngunit sa luha na lamang mailalabas,
dahil ang hinagpis kelan man di
mawawala!

hay....

habang buhay na lang ihihikab...
mga galit na nais ilabas...
kung sa pagtulog hindi pagbibigyan..
mag-iisip na lang ng magdamagan....

Takip Silim

Sabay-sabay na nag-iingay,

Mga dagundong na nais ng talikuran.

Kahapon na siyang lumikha,

Sa mga sakit na sa puso'y gumagambala.



Ilaw na kasera,

Hanggang kelan magtitiyaga?

Liwanag ba'y susuko na,

Sa dilim ng luhasaung mga mata?



Ngiti, kelan nga ba lilitaw?

Sa mata'y salamin ang kaluluwang naliligaw.

Mga salita na sana'y pag-asa,

tinabunan na ng lupa na inagos ng baha.



Susuko ka na ba at magsasawalang bahala,

Sa mga pangyayaring nagbibigay dusa?

Sagutin mo,

Hanggang kailan ka nga ba tatayo?

Ang Katotohanan

Humuhuni mga insekto,

Sa tahimik ng kuwarto.

Ang hangi'y mapayapa,

Ngunit ang langit ano nga bang itinatago?



Ang bahaghariba'y magnining-ning,

O ang dilim ng bagyo'y siya paring mamumutawi?

Sa likod ng maskarang bakal,

Mukha ba'y matatanglaw?



Katotohanan,

Kelan ba mailalantad?

Ibubulong na lang ba sa mga bingi ang panaghoy?

O gagawa ng paraan upang boses ay marinigan?



Hanggang kelan aasa sa nakaraan?

ngayong alam mo na ikaw ay nasasaktan?

duguan kang gagapang sa may dalampasigan,

makamit lang ang langit na hinahangad!

Para Sa'yo, Kaibigan ko

Sampung mga daliri,

Sampung mga kuko,

Eto ang kamay ko,

Handang umagapay sayo.



Matang lumuluha,

papahiran ko ng saya.

Kung sa ngayo'y ikaw ay nagdurusa,

Bukas, masasambit mo, "MAGANDA ANG UMAGA".



Tumigil man sa pag-ikot,

Relos mong umuugong,

Pag-agapay ko's sayo'y totoo

At kelan man hindi magbabago!



Kaibigan, andito lang ako.

Nagtatago sa anino ng buhay mong magulo.

Lingunin mo lang at ika'y di' mabibigo.

Mahal kita at kelan man hindi ko malilimot!

Paalam na

Araw-araw pumapatak ang mga luha,

Lungkot na nasa puso'y nagwawala.

Naghihingalo na ang pagkatao,sa dulot ng mga taong sumusumpa sa alon.

Humikbi, umungol, kaluluwa'y ngayo'y nasa sigalot.



Lahat ng bundok ay aking kinalbo,

Lahat ng puno'y akin ng naputol.

Ngunit ni isang huwad na pasasalamat,

Sa sinungaling na labi'y hindi man lang narinnigan.



Masya dahil sila'y nagsama-sama,

Hakbang ng aking mga paa'y kanila ng binura.

Hinagpis na sa kanila'y ibinulalat,

Ngayo'y tampuhan ng ngiti sa kanilang mga mata.



Salamat na lang mga tinuring kong kaibigan,

Naipakita niyo kung sinong mapagkakatiwalaan.

Taon man ang sinayang, makita lang ang katotohanan,

Ayos na rin dahil ngayo'y mga bagay akin ng naulanigan.



Mabuti pa ang aso,kakagat kapag nasasaktan ang amo.

Ang araw kahit minsan lang sa mga taon ay humahalik sa buwan.

Mga daliri'y hindi nagtatampo kapag ginugupitan ng kuko,

At ang anino, kahit hindi nililingon,hindi tumatalikod.