Araw-araw pumapatak ang mga luha,
Lungkot na nasa puso'y nagwawala.
Naghihingalo na ang pagkatao,sa dulot ng mga taong sumusumpa sa alon.
Humikbi, umungol, kaluluwa'y ngayo'y nasa sigalot.
Lahat ng bundok ay aking kinalbo,
Lahat ng puno'y akin ng naputol.
Ngunit ni isang huwad na pasasalamat,
Sa sinungaling na labi'y hindi man lang narinnigan.
Masya dahil sila'y nagsama-sama,
Hakbang ng aking mga paa'y kanila ng binura.
Hinagpis na sa kanila'y ibinulalat,
Ngayo'y tampuhan ng ngiti sa kanilang mga mata.
Salamat na lang mga tinuring kong kaibigan,
Naipakita niyo kung sinong mapagkakatiwalaan.
Taon man ang sinayang, makita lang ang katotohanan,
Ayos na rin dahil ngayo'y mga bagay akin ng naulanigan.
Mabuti pa ang aso,kakagat kapag nasasaktan ang amo.
Ang araw kahit minsan lang sa mga taon ay humahalik sa buwan.
Mga daliri'y hindi nagtatampo kapag ginugupitan ng kuko,
At ang anino, kahit hindi nililingon,hindi tumatalikod.
i love writing poems, especially when I am feeling down...Here are some of my works. My past, my memories of pain, heartache,life ache and other drama.
Tuesday, April 17, 2012
Pag-ibig sa Babae
Rosas na kulay pula,
Pitasin sana ng may saya.
Tanggalin ang mga tinik,
Ibalot sa papel na malamig.
Huwag mong ibabagsak,
Huwag mo ring puputulin.
Panatilihin ang ganda,
Alagaan ang bango na noon pa ma'y nasa kanya.
Titigan mo hanggang nais mo,
Halikan petales niyang totoo.
Purihin likas niyang katatagan,
Ngunit huwag hayaang ulan sa kanya'y yumakap.
Darating ang araw siya'y manunuyot.
Pagka-ipit sa libro'y huwag sanang ipagyayamot.
Hayaan mo lang siyang maidlip,
Sa bahay na siya niyang nilalangit.
Pitasin sana ng may saya.
Tanggalin ang mga tinik,
Ibalot sa papel na malamig.
Huwag mong ibabagsak,
Huwag mo ring puputulin.
Panatilihin ang ganda,
Alagaan ang bango na noon pa ma'y nasa kanya.
Titigan mo hanggang nais mo,
Halikan petales niyang totoo.
Purihin likas niyang katatagan,
Ngunit huwag hayaang ulan sa kanya'y yumakap.
Darating ang araw siya'y manunuyot.
Pagka-ipit sa libro'y huwag sanang ipagyayamot.
Hayaan mo lang siyang maidlip,
Sa bahay na siya niyang nilalangit.
Patawad
Pagiging matatag, hindi nagawa.
Dumulas sa pagkakapit,sumubsob sa may putik.
Lumuha ng sobra,nawala sa sarili.
Nawindang sa mga pangyayari, ngayo'y nagsisisi.
Nawala ng hindi ninanais,
Hinagpis ngayo'y bitbit.
Patawad ang siyang nais isambit,
Yakap at halik iyo sanang makamit.
Payapang mundo na naipagkait,
Sa dasal sana'y maiidlip.
Ibaon sa limot ang nakaraan,
Ngunit kelan ma'y ala-ala mo'y hindi maiwawaglit...
Dumulas sa pagkakapit,sumubsob sa may putik.
Lumuha ng sobra,nawala sa sarili.
Nawindang sa mga pangyayari, ngayo'y nagsisisi.
Nawala ng hindi ninanais,
Hinagpis ngayo'y bitbit.
Patawad ang siyang nais isambit,
Yakap at halik iyo sanang makamit.
Payapang mundo na naipagkait,
Sa dasal sana'y maiidlip.
Ibaon sa limot ang nakaraan,
Ngunit kelan ma'y ala-ala mo'y hindi maiwawaglit...
untitled
Gusto kitang makausap,
Hagkan ng mahigpit at halikan.
Sandaling ibalik ang nakaraan,
Pahiran ng pagmamahal mga galit na nararamdaman.
Mga tanong na nais ibato,
Masasagot kaya ng walang halong biro?
Kung sakaling makikiusap ng matino,
Pagbibigyan ba sa nais kong ito?
Lumapit ka sana...
Ako ay malugod na tatango.
Mabigo man ako,
Ayos lang dahil tapos na ito.
Nais ko nang tuldukan...
Ano mang napagtagpo...
Nais ko nang wakasan...
Bangungot na sinimulan mo!
Hagkan ng mahigpit at halikan.
Sandaling ibalik ang nakaraan,
Pahiran ng pagmamahal mga galit na nararamdaman.
Mga tanong na nais ibato,
Masasagot kaya ng walang halong biro?
Kung sakaling makikiusap ng matino,
Pagbibigyan ba sa nais kong ito?
Lumapit ka sana...
Ako ay malugod na tatango.
Mabigo man ako,
Ayos lang dahil tapos na ito.
Nais ko nang tuldukan...
Ano mang napagtagpo...
Nais ko nang wakasan...
Bangungot na sinimulan mo!
for my fropg prince
Kada segundo, ika'y naaalala,
Mga ngiti mo'y hindi magawang mabura.
Bawat saglit ika'y dumadampi,
Sa isip kong sabik sa iyong mga labi...
Wala ka na,
Ika'y lumisan na.
Naiwan akong tulala at mag-isa....
Haharapin mga bukas ng mag-isa.
Naisin ko man na ika'y bumalik,
Hindi maari dahil sakit lamang ang makakamit.
Katangahan pa kung ika'y muling patutuluyin,
Sa puso kong minsan mo ng iwinaglit.
Kakalimutan kita at buburahin,
Buhay ko'y dapat ng muling dumaloy.
Paalam na sa dati kong pagkakamali,
Paalam na sayo na nagdulot ng kasuklaman sa aking sarili.
Sapat na ang minsan mo ako'y napabaliw,
Sapat na ang mga luhang dumaloy sa aking dibdib.
Ngayo'y ako'y babangon....
At di na muling mundo ko'y magdidilim...
Mga ngiti mo'y hindi magawang mabura.
Bawat saglit ika'y dumadampi,
Sa isip kong sabik sa iyong mga labi...
Wala ka na,
Ika'y lumisan na.
Naiwan akong tulala at mag-isa....
Haharapin mga bukas ng mag-isa.
Naisin ko man na ika'y bumalik,
Hindi maari dahil sakit lamang ang makakamit.
Katangahan pa kung ika'y muling patutuluyin,
Sa puso kong minsan mo ng iwinaglit.
Kakalimutan kita at buburahin,
Buhay ko'y dapat ng muling dumaloy.
Paalam na sa dati kong pagkakamali,
Paalam na sayo na nagdulot ng kasuklaman sa aking sarili.
Sapat na ang minsan mo ako'y napabaliw,
Sapat na ang mga luhang dumaloy sa aking dibdib.
Ngayo'y ako'y babangon....
At di na muling mundo ko'y magdidilim...
Sa Muling Pagbangon
Paa'y napakabigat,
Mga Kamay ayaw humampas.
Hininga'y tumatangis,
Tibok ng puso'y ayaw pang tumigil.
Mga bitui'y patuloy sa pagkislap,
Habang ang dilim ay bumabalot sa kalangitan.
Alikabok ay sumasaboy,
Sa daan na paligoy-ligoy.
Yakap ng irog siyang napagyayamot,
Itigil ng pag-iilusyon...
Gumising sa pangarap ng mundong magulo,
Umiyak at tumawa sa magandang simula.
Idikit ang mukha sa salamin na dukha,
Gayahin ang kilos ng nais na usok.
Panindigan gawaing siyang isinamo.
Hayaang pakpak ay lumipad ng maluwag.
Mga Kamay ayaw humampas.
Hininga'y tumatangis,
Tibok ng puso'y ayaw pang tumigil.
Mga bitui'y patuloy sa pagkislap,
Habang ang dilim ay bumabalot sa kalangitan.
Alikabok ay sumasaboy,
Sa daan na paligoy-ligoy.
Yakap ng irog siyang napagyayamot,
Itigil ng pag-iilusyon...
Gumising sa pangarap ng mundong magulo,
Umiyak at tumawa sa magandang simula.
Idikit ang mukha sa salamin na dukha,
Gayahin ang kilos ng nais na usok.
Panindigan gawaing siyang isinamo.
Hayaang pakpak ay lumipad ng maluwag.
Nararapat na Gawin
Alaala mo siyang aking itatabi,
Sa diwa ng puso kong sawi.
Masakit mang tanggapin na hindi nagwagi,
Pag-ibig na dati'y sisidlan ng ngiti
Hindi maaaring ipilit,
Huwad na lang kung siya pang tatanggapin.
Huminto na ang ikot ng mundo,
Tumigil na ang pagtangis ko.
Tapos na, nawala na.
Pagbadya ng luha ay tigilan na,
Pagtangis sa nagdaay hayaan na,
Salubungin na lang ang araw ng may bagong sigla.
Sa diwa ng puso kong sawi.
Masakit mang tanggapin na hindi nagwagi,
Pag-ibig na dati'y sisidlan ng ngiti
Hindi maaaring ipilit,
Huwad na lang kung siya pang tatanggapin.
Huminto na ang ikot ng mundo,
Tumigil na ang pagtangis ko.
Tapos na, nawala na.
Pagbadya ng luha ay tigilan na,
Pagtangis sa nagdaay hayaan na,
Salubungin na lang ang araw ng may bagong sigla.
Subscribe to:
Posts (Atom)