Kada segundo, ika'y naaalala,
Mga ngiti mo'y hindi magawang mabura.
Bawat saglit ika'y dumadampi,
Sa isip kong sabik sa iyong mga labi...
Wala ka na,
Ika'y lumisan na.
Naiwan akong tulala at mag-isa....
Haharapin mga bukas ng mag-isa.
Naisin ko man na ika'y bumalik,
Hindi maari dahil sakit lamang ang makakamit.
Katangahan pa kung ika'y muling patutuluyin,
Sa puso kong minsan mo ng iwinaglit.
Kakalimutan kita at buburahin,
Buhay ko'y dapat ng muling dumaloy.
Paalam na sa dati kong pagkakamali,
Paalam na sayo na nagdulot ng kasuklaman sa aking sarili.
Sapat na ang minsan mo ako'y napabaliw,
Sapat na ang mga luhang dumaloy sa aking dibdib.
Ngayo'y ako'y babangon....
At di na muling mundo ko'y magdidilim...
No comments:
Post a Comment