Hindi pa rin sapat mga araw na nailagak,
Upang mapatunayan katayuan na siyang magpapagalak.
Panis na ang mga buwan at unti-unting naaagnas,
Kimkiming saloobi’y wala pa ring tumatanaw.
Inis, galit at pagkalinlang!
Ibibilang di umano sa tumpok, ngunit totoo’y hinahawi pa rin at hindi pinapasamo.
Bakit ako andito? Paano nga ba ang alon sa dagat na ito?
Mag-isa at walang kapararakan, naliligaw at naiiba sa bingwit ng tanan.
Na sa may sulok, tahimik lamang at nakatutok.
Hikab, hinagpis at silagbot…Sabay-sabay, buntong hininga mula sa kailaliman ng pagkatao.
Ano ba ang narararapat na gawin?
Ano ba ang gawi upang makalaya sa lambat ng kapirpirwan?
No comments:
Post a Comment